Σάββατο 19 Ιουνίου 2010

And through it all, your spirit's alive


Υπάρχουν φορές που όλα πάνε σκατά.Αγαπημένα πρόσωπα που πεθαίνουν,προβλήματα με τη ζωή,με τις φιλίες,με τις σχέσεις,προβλήματα με τα λεφτά,και άλλες συναισθηματικές παπαριές που ούτε θέλω να αναφέρω,αλλά ούτε και καταλαβαίνω.

Αυτά είναι στο πρόγραμμα.Η ζωή δεν είναι εύκολη.Οι χαζοθρήσκοι πιστεύουν πως όταν πεθάνουν και παν στον παράδεισο θα είναι αραχτοί όλοι μέρα και όλα καλά χοροπηδηχτά και ωραία.Αν είναι έτσι γιατί δεν τελειώνουν μια ώρα αρχίτερα να καλοπεράσουν μετά?

Χώμα γινόμαστε καριόληδες,τέλος,αυτό είναι.Οπότε,το μόνο ερώτημα που μένει είναι το εξής,τι κάνει κάποιος όταν η ζωή τον χέζει στη μάπα?

Μερικοί κάθονται και κλαίνε τη μοίρα τους,μιζεριάζουνε για όλα και ίσως να ικανοποιούνται με αυτή τη μιζεριασμένη κατάσταση,άλλοι δε τη παλεύουνε καν και καταφεύγουν σε ναρκωτικές ουσίες που στην ουσία απλά δεν αντιμετωπίζουν τα προβλήματα τους.Άλλοι συμβιβάζονται με μια σκατοκατάσταση απλά επειδή φοβούνται να χάσουν και αυτά που τους έμειναν.

Και άλλοι,βρίσκουν πάλι τα αρχίδια τους και παν ίσια.Ποτέ δεν είναι αργά μουνόπανα.Όπως λέει και ο σοφός μαλλιαρός τύπος,με λίγο νεύρο...



Achilles

Δεν υπάρχουν σχόλια: